امروز: شنبه 31 فروردین ماه 1398 ساعت: 

پاورپوینت بررسی معماری معاصرتونس

افزودن به سبد خرید
تاریخ ایجاد: 3/9/2016 3:33:04 PMتعداد برگ: 40 اسلایدقیمت: 6000

بخشی از مطلب
به رغم وسعت نسبتاً کم، تونس توانسته در طول سال ها به سبک معماری خاصی، با الهام از ویژگی‏های منطقه‏ای دست یابد که از سبک مدیترانه‏ایِ شمال و بخش‏های ساحلی، تا سبک صحرايی بخش‏های جنوبی‏اش را دربرمی‏گیرد. طی دهه‏های گذشته، شهرسازی تحت تأثیر معماریِ به اصطلاح  معاصر و مدرن، دستخوش تغییرات وسیعی شده و در شهرها سبک‏های مختلفی در کنار، و در ترکیب با هم به وجود آمده‏اند که خود نیز مدام دچار تغییر و دگرگونی می‏شوند، به این ترتیب امروز شاهد ساختمان‏های مدرنی هستیم که در واقع بدون ارتباط با سبک خاص تونسی در کنار شهرهای قدیمی قد می‏کشند و مجموعۀ رنگارنگی را تشکیل می‏دهند که اغلب بازتابی از هوس‏های مالک، مدها، و جریان‏های بیگانه با فرهنگ بومی‏اند.
 
 
 
از ابتدای استعمار شمال آفریقا توسط فرانسه، تونس به داشتن سبک‏های معماری متفاوت شناخته می‏شد ـ گرچه در تونس، رسماً از واژۀ «تحت‏الحمایه» به جای مستعمره استفاده می‏شد ـ و معماری بین تطبیق با   الگوهای غربی یا احیاي میراث بومی در نوسان بود. در این زمینۀ خاص، سبک مورسک نو[2] ( عنوانی که فرانسوی‏ها به آن دادند) متولد شد، که در همان زبان آن را «عربی»[3]هم خواندند. هدف، تحکیم موقعیت و نقش «حامی» به جای «استعمارگر» بود، چون پس از گذشت چندین سال، معماری مدرن هنوز هم عمدتاً سبکی مهاجم و تحمیلی تلقی می‏شد. هدف از این ترفند سیاسی، برقراری اتحاد با قدرت‏های محلی بود. تکنیک‏های سنتی بومی اکنون در زمینه‏ای متفاوت، در اختیار افراد مختلفی بودند که به نحو شایسته‏ای از سوی حکومت تشویق می‏شدند. چندین کمیته و تعدادی از معماران هم به عنوان شاخۀ خصوصی این برنامه فعالیت می‏کردند. حاصل کار، سبک چشمگیری بود با تمرکز بر الگوهای کلاسیک با نماهای تزئین شده، و نشانه‏های عربی به تقلیدی سطحی از چند عنصر معماری عربی، مثل گنبد، قوس، کاشی و مناره محدود شدند.  
 
 
 
پس از جنگ دوم جهانی، معماران به سراغ ترکیب‏ها و عناصر معمارانۀ کاربردی و منطقی‏تری رفتند که حاصل آن، تحلیل صحیح‏تر و درک عمیق‏تر معماری بومی بود. این دوره کوتاه بود و فقط بر بخشی از چشم‏انداز شهری تأثیر گذاشت. ارائۀ تعابیر تازه‏ از واژه‏های سنتی معماری تونس به وسیلۀ معماران بین‎المللی، که به پروژه‏های بزرگ صنعت توریسم و بخش خصوصی بین دهۀ 1970 و 1990 علاقمند شده بودند، آغازگر دورانی پرتحرک و التقاطی شد.
 معماری مدرن در تونس بازتابی از ویژگی‏های فرهنگی است که ردپايی طولانی در تاریخ دارند، در عین حال این معماری به روی دنیا، و ابداعات فنی باز است. با آغاز دوران صنعتی و تغییرات ناشی از دوران استعمار، این کشور تبادلات اقتصادی و فرهنگی با دنیای خارج را شروع کرد و در معماری با واژه‏ها، مصالح و ترفندهای تکنیکی شرقی، به دنبال پاسخگويی به نیازهای جهانی برآمد، اما به تدریج پیوندهایش با معماری سنتی گسسته شد. امروز از پیوند اشکال سادۀ معمارانه، مصالح مدرن و جزئیات خاص فرهنگ تونسی، هویت ویژه‏ای زاده شده. در ادامه با معرفی چند نمونه، غنا و تنوع معماری معاصر تونس از دهۀ 90 به این سو نشان داده می‏شود. برای توصیف بهتر ویژگی‏های این معماری مهم‏ترین پروژه‏ها در بخش بناهای عمومی برگزیده‏ شده‏اند: ساختمان شورای شهر تونس، و ساختمان‏های مسکونی شهر علوم و شهر ورزش رادس[4]، که ارزش آنها به تنوع سبک‏های معماری و توانايی ادغام فرهنگ مطالعه و تفسیر در کارهای بومی است و در اغلب آنها سازه، مصالح و ابتکارات قابل توجهی دیده می‏شود.